Niemcy obsesyjnie liczą swoje punkty ładowania, a znacznie rzadziej sesje ładowania. Kwartalny raport opublikowany 6 października 2026 roku robi to drugie i przetasowuje klasyfikację.

Lademarkt-Report ChargePointRadar za trzeci kwartał 2026 roku analizuje dane o statusie z ponad 175 000 publicznie dostępnych punktów ładowania AC i DC w Niemczech, obejmując około 24,5 mln sesji ładowania między lipcem a wrześniem.

Prąd stały wykonuje pracę

Najważniejszym ustaleniem jest proporcja. DC odpowiada za około jedną trzecią niemieckiej infrastruktury ładowania i 70,9% wszystkich sesji.

Wskaźnik DC AC
Udział sesji 70,9% 29,1%
Średnia liczba sesji na punkt ładowania, Q3 305,5 59,9

To około pięciokrotnie większa przepustowość na punkt. Obie krzywe poruszają się jednak inaczej: liczba sesji AC wzrosła z 2,19 mln w lipcu do 2,56 mln we wrześniu, czyli o 17,1%, podczas gdy DC osiągnęło szczyt w sierpniu na poziomie 5,90 mln, a do września spadło o 4,6% — to wzorzec letnich podróży, a nie zmiana strukturalna.

Kto obsługuje sesje DC

Operator Udział sesji DC Sesje na aktywny punkt ładowania
EnBW 28,6% 513,0
Tesla 15,2% 659,5
Ionity 8,1% 894,1

EnBW obsłużyło około 4,95 mln sesji, niemal dwukrotnie więcej niż Tesla. Pięciu największych operatorów łącznie obsłużyło 63% sesji DC. Prawa kolumna tworzy jednak inną klasyfikację niż lewa: Ionity prowadzi pod względem intensywności, Tesla jest druga, a EnBW — pierwsze pod względem wolumenu — zajmuje czwarte miejsce.

Liczba, która czyni z tego historię o Tesli

Podziel udział Tesli przez jej wynik na punkt, a wyłoni się stojąca za nim sieć. 15,2% Tesli z około 17,4 mln sesji DC to około 2,6 mln; przy 659,5 sesji na aktywny punkt oznacza to blisko 4 000 aktywnych punktów DC.

To niemal dokładnie odpowiada rejestrowi niemieckiego regulatora. Zestawienie Bundesnetzagentur, o którym TeslAnt informował we wrześniu, umieściło Teslę na trzecim miejscu wśród 12 914 zarejestrowanych operatorów, z 3 951 publicznie dostępnymi punktami, za EnBW mobility+ z 12 464 oraz E.ON Drive z 4 942.

Porównujmy więc porównywalne. Ten rejestr, odczytany 1 sierpnia 2026 roku, wykazał 55 665 punktów DC o mocy powyżej 22 kW spośród 212 064 publicznych punktów w kraju. 3 951 punktów Tesli — praktycznie wszystkie to Superchargery — stanowi 7,1% niemieckiej infrastruktury szybkiego ładowania, a raport przypisuje jej 15,2% sesji szybkiego ładowania. Około jeden punkt DC na czternaście, a więcej niż jedna sesja DC na siedem.

Dlaczego klasyfikacja intensywności wygląda właśnie tak

Trzej operatorzy na szczycie kolumny dotyczącej liczby sesji na punkt mają niewiele więcej wspólnego, co jest tu najistotniejsze. Ionity to sieć korytarzy autostradowych z niewielką liczbą lokalizacji i dużą presją postoju w każdej z nich — strategia lokalizacyjna, która zapewnia najwyższą liczbę sesji na punkt, ale także skargi na ceny udokumentowane przez TeslAnt w 47-procentowej różnicy między dwiema lokalizacjami Ionity w różnych krajach. EnBW najsilniej rozwijało lokalizacje miejskie, gdzie punkt obsługuje mniej kierowców podróżujących na długich trasach.

Tesla znajduje się między nimi, dysponując siecią zorientowaną przede wszystkim na korytarze, która od lat otwiera się na kierowców pojazdów innych marek niż Tesla w całych Niemczech. Wykorzystanie tego rodzaju jest tym, co według własnego działu ładowania Tesli sprawia, że lokalizacja pozostaje tania w eksploatacji — firma opublikowała wytyczne dla gospodarzy Supercharger for Business dotyczące dokładnie tego mechanizmu pięć dni przed opublikowaniem tego raportu.

Jedno zastrzeżenie dotyczące odczytu kwartał do kwartału

Analiza ChargePointRadar za drugi kwartał objęła około 13,7 mln transakcji w punktach DC o mocy co najmniej 100 kW i przypisała EnBW 27,2%, a Tesla Deutschland 13,4%. Dane za Q3 opierają się na szerszej puli DC. Te dwa kwartały są wystarczająco zbliżone, by sugerować, że Tesla zyskała udział, ale nie są serią porównywalną bezpośrednio, a przesunięcie udziału o jeden–dwa punkty mieści się w granicach, które sama zmiana zakresu mogłaby wyjaśnić.

Co to oznacza dla europejskiego kierowcy

Praktyczny wniosek jest prostszy niż tabele. Sieć Supercharger to niewielka część niemieckich punktów ładowania i duża część ładowania, które rzeczywiście odbywa się szybko — a według tych danych wykorzystuje swój sprzęt intensywniej niż operator mający go trzykrotnie więcej. Tak obciążona sieć jest również, według własnej oceny Tesli dotyczącej ekonomiki lokalizacji, takim rodzajem sieci, który pozostaje tani w eksploatacji.