Tesla uruchomiła w tym tygodniu dwie stacje Supercharger w północnej Kolumbii Brytyjskiej w kolejnych dniach, obie przy Highway 16 — drodze, którą mieszkańcy Kolumbii Brytyjskiej nazywają Yellowhead, biegnącej z Prince George nad Pacyfik do Prince Rupert.
Najpierw było Vanderhoof, w poniedziałek 21 września: cztery stanowiska V4 przy sklepie spożywczym Four Rivers Co-op na East Stewart Street, około 100 km na zachód od Prince George. Terrace dołączyło we wtorek po południu z ośmioma stanowiskami V4 przy Skeena Mall na Lakelse Avenue — w miejscu, gdzie budowa ruszyła w lutym 2026 roku.
Co zostało otwarte
| Vanderhoof | Terrace | |
|---|---|---|
| Otwarcie | pon. 21 września 2026 | wt. 22 września 2026 |
| Stanowiska | 4 | 8 |
| Moc na stanowisko | Do 325 kW (V4) | Do 325 kW (V4) |
| Lokalizacja | Four Rivers Co-op, East Stewart Street | Skeena Mall, Lakelse Avenue |
Obie mają identyczny cennik: CAD $0,24/kWh dla kierowców Tesli i CAD $0,32/kWh dla wszystkich pozostałych — o jedną trzecią więcej dla samochodów innych marek, czyli różnica, którą Tesla stosuje na większości rynków, gdzie otworzyła sieć dla innych producentów.
Korytarz nie jest ukończony
Celem jest ciągła trasa Supercharger z Prince George do Prince Rupert, licząca około 720 km. Dwie stacje jej nie domykają. Stacja w Prince Rupert jest wciąż w budowie, a odcinek między Vanderhoof a Terrace pozostaje najdłuższym nieobsługiwanym fragmentem trasy — na tyle, że Drive Tesla Canada opisuje go jako trudny do pokonania na jednym ładowaniu w pełni zimy, gdy mróz obcina użyteczny zasięg, a w pobliżu nie ma żadnej alternatywy.
To właśnie ta część zasługuje na uwagę każdego, kto pokonuje długie dystanse w zimnym klimacie. Korytarz jest tak dobry, jak jego największa luka, a trasa, która na mapie wygląda na kompletną, wciąż może unieruchomić samochód między dwiema stacjami w styczniu.
Dlaczego brzmi to znajomo w Europie
Północna Kolumbia Brytyjska nie jest rynkiem europejskim, ale schemat jest ten sam, który Tesla realizuje w Skandynawii od dekady: wybrać jedną drogę, wypełniać ją stacja po stacji i pogodzić się z niskim wykorzystaniem przez lata, bo alternatywą jest region, w którym samochód jest bezużyteczny. Ta sama logika postawiła Superchargery wzdłuż E6 przez arktyczną Norwegię oraz w północnej Szwecji i Finlandii, i to dlatego sieć Tesli wciąż pozostaje domyślnym wyborem na długie trasy w tych krajach.
Struktura cenowa podróżuje razem z nią. Około jednej trzeciej dopłaty dla kierowców innych marek, widoczna w Vanderhoof i Terrace, to ten sam mechanizm, który Tesla stosuje w europejskich lokalizacjach otwartych dla innych producentów, gdzie abonament częściowo niweluje tę różnicę.
Te dwa otwarcia następują po pierwszych Megachargerach Tesli w Kanadzie, w RR Plett w Kolumbii Brytyjskiej — osobnej inwestycji dla Semi, a nie dla samochodów osobowych, ale będącej sygnałem, jak duże wydatki Tesli na infrastrukturę prowincja wchłania w tym roku.
Tesla nie zapowiedziała wcześniej żadnej z tych stacji, co jest normą: lokalizacje Supercharger wchodzą do użytku w momencie podłączenia do zasilania i tego samego dnia pojawiają się w nawigacji samochodu.