Tesla rozpoczyna produkcję Megapacka 3, a europejskie zamówienia na magazyny energii rosną

Biznes Tesli oparty na bateriach sieciowych ma nową fabrykę i nową linię produktową, która przez nią przechodzi. 6 sierpnia 2026 roku firma potwierdziła, że pierwsze jednostki Megapack 3 zjeżdżają z linii w jej najnowszej Megafactory w Brookshire w Teksasie, na zachód od Houston. Tesla podaje, że od wbicia pierwszej łopaty do produkcji zakład potrzebował 16 miesięcy i został zaprojektowany na 50 GWh Megapacków 3 rocznie.

Dla dywizji, którą przez dwa lata ograniczał nie popyt, lecz podaż, to właśnie ta liczba jest najważniejsza.

Czym właściwie jest Megapack 3

Każdy Megapack 3 dostarcza około 5 MWh energii po stronie prądu przemiennego (AC). Electrek podaje, że nowa jednostka mieści na tej samej powierzchni o około 28% więcej energii niż zastępowany Megapack — Tesla nie opublikowała tej wartości we własnych materiałach, należy ją więc traktować jako doniesienie prasowe, a nie specyfikację.

Poważniejszą zmianą jest sposób sprzedaży jednostek. Cztery szafy Megapack 3 połączone z transformatorem i rozdzielnicą tworzą Megablock: pojedynczą dostawę o pojemności 20 MWh zamiast całego terenu pełnego indywidualnie okablowanych szaf. Tesla twierdzi, że zintegrowane podejście skraca czas montażu na miejscu o 23% i obniża koszty budowy o 40%. Dostawy Megablocków mają ruszyć w drugiej połowie 2026 roku.

To zagranie o szybkość wdrożenia, a nie o gęstość energii. Projekty magazynów energii w sieci coraz częściej blokują elektrycy, kolejki przyłączeniowe i czas uruchomienia, a nie ogniwa.

Dlaczego to ma znaczenie w Europie

Europa zainstalowała w 2025 roku 36 GWh nowych magazynów bateryjnych, a roczne przyrosty mają według prognoz przekroczyć 50 GWh w 2026 roku i sięgnąć 138 GWh do 2030 roku. Włochy i Wielka Brytania to dwa z trzech największych rynków magazynowania na kontynencie — i dokładnie tam trafia największe europejskie zamówienie Tesli.

Umowa z NatPower podpisana w czerwcu 2026 roku to największy europejski kontrakt na Megapacki, jaki Tesla kiedykolwiek zawarła. Żeby oddać jej skalę: zrealizowanie pierwszej fazy o wielkości 25 GWh wyłącznie z zakładu Tesli w Lathrop w Kalifornii pochłonęłoby ponad 60% rocznej produkcji tej fabryki, wynoszącej około 40 GWh. To właśnie Brookshire sprawia, że ten portfel zamówień da się zrealizować bez zagłodzenia wszystkich pozostałych rynków.

To, co łatwo przeoczyć

Tesla wdrożyła w drugim kwartale 2026 roku rekordowe 13.5 GWh magazynów energii wobec 9.6 GWh rok wcześniej — czyli mniej więcej 41% wzrostu. Dostawy samochodów wzrosły w tym samym okresie o około 25%, do 480,126 aut. Biznes energetyczny rośnie dziś szybciej niż motoryzacyjny, który go finansuje.

Europejscy klienci nie zamawiają Megapacków i nic z tego nie zmienia ceny samochodu Model Y w Monachium. Ale to właśnie magazyny energii w skali sieci pozwalają jej wchłonąć tanią energię ze słońca w środku dnia i oddać ją o 19.00, a to jest mechanizm, który ostatecznie widać w nocnej taryfie na ładowanie w domu. Fabryka poświęcona wysyłce 50 GWh takich magazynów rocznie zasługuje na uwagę.

Tesla nie powiedziała, jak produkcja z Brookshire zostanie podzielona między projekty w Ameryce Północnej i w Europie. Dopóki tego nie wyjaśni, włoski i brytyjski portfel zamówień na 25 GWh pozostaje zobowiązaniem opartym na mocach, które dopiero teraz wchodzą do gry.