Lidl verlaagde snelladen naar 59p/kWh. Een Tesla laadt thuis of bij een Supercharger nog steeds goedkoper.

Lidl GB verlaagde op 8 september 2026 de prijs van snelladen bij zijn winkels naar 59p/kWh, van 62p/kWh, voor rijders die via de Lidl Plus-app betalen. Het bedrijf trekt daarnaast £10 miljoen uit om vóór het einde van zijn boekjaar ongeveer 100 extra snelladers bij bestaande winkels te plaatsen, plus laders bij vrijwel elke nieuwbouwwinkel.

Dat is een echte prijsverlaging en een echte uitbreiding. Het is ook nuttig om er even naast te leggen wat een Tesla nu al betaalt.

Wat Lidl claimt

Bij beide besparingscijfers hoort een vermelding van de referentie, want het persmateriaal van Lidl begint daar niet mee: de £4 per sessie en £529 per jaar zijn afgezet tegen een marktgemiddelde van 80p/kWh, niet tegen de eigen eerdere 62p van Lidl. Tegenover het oude tarief bedraagt de verlaging 3p/kWh — ruwweg 90p op een bijlaadsessie van 30 kWh.

De verklaring van Lidl waarom het überhaupt kan verlagen is structureel, en dat is de interessantste regel in de aankondiging: anders dan supermarkten die hun parkeerterrein overlaten aan een externe laadpaalexploitant, heeft Lidl zijn laders volledig in eigen bezit en bepaalt het dus zelf het tarief in plaats van erover te onderhandelen.

"Door onze snelladers uit te breiden maken we het voor klanten zo eenvoudig en voordelig mogelijk om bij te laden terwijl ze boodschappen doen", zei Richard Taylor, chief real estate officer van Lidl GB.

Wat het betekent als je een Tesla rijdt

Onomwonden: 59p/kWh is voor jou geen goedkoop tarief. Het Britse Supercharger-tarief van Tesla kent tijdvakken en niveaus — ruwweg 25p/kWh buiten piektijden en 41p in de piek met het abonnement van £9,99 per maand, en ongeveer 35p buiten de piek en 60p in de piek zonder abonnement, volgens netwerktrackers. Elektrische auto's van andere merken betalen op dezelfde hardware rond 65p/kWh.

Het nieuwe ledentarief van Lidl komt dus ongeveer gelijk uit met een Supercharger-sessie in de piek zonder abonnement, en op meer dan het dubbele van een abonnementstarief buiten de piek. Het cijfer van £529 is een besparing ten opzichte van de dure kant van de publieke markt, niet ten opzichte van het netwerk van Tesla.

Waar het wel uitmaakt, is bij locatie en stilstandtijd. Een supermarktparkeerterrein is een stop van 20 minuten die je toch al maakte, in een stad in plaats van langs een snelweg — precies het gat dat telt voor rijders zonder eigen oprit, de groep die kwetsbaar bleek uit de constatering dat de helft van de Britse gemeenten helemaal geen laadmogelijkheid langs de straat biedt. Voor hen zijn 100 extra snelladers op winkellocaties in woonwijken meer waard dan een tariefverlaging van 3p.

Wat het elders in Europa betekent

Laden bij winkels groeit uit tot de derde laag van het Europese laden, onder de snelwegnetwerken en boven thuisladen. Een Tesla-rijder in Duitsland die dit leest, zal het patroon herkennen: uit het BDEW-onderzoek dat we vorige week behandelden bleek dat Duitse rijders in de stad laden en de snelweg overslaan — precies dezelfde verschuiving waarop Lidl nu zijn prijs afstemt. Wat verschilt, is wie het tarief bepaalt. In het grootste deel van Europa is het parkeerterrein van een supermarkt verhuurd aan een laadpaalexploitant; in Groot-Brittannië heeft Lidl zijn eigen laders, en daarom kon het deze week verlagen terwijl zijn concurrenten dat niet kunnen.

Retailers worden prijszetters in het laden, niet louter verhuurders. Dat Lidl zijn eigen hardware bezit, is wat het deze week ruimte gaf om aan de prijs te draaien; het eigen laadnetwerk van Walmart in de VS ging onder de prijs van Superchargers zitten volgens dezelfde logica. Het netwerk van Tesla is niet langer het enige met een geïntegreerde app, een vast tarief en een vast publiek — en dit is de eerste Britse supermarkt die op alle drie de punten concurreert.