Vanaf 18 februari 2027 moet elke accu voor een elektrische auto die op de EU-markt komt een QR-code dragen die een digitaal accupaspoort opent. Scan hem en je ziet de celchemie van de accu, waar de grondstoffen vandaan komen, hoe groot de CO2-voetafdruk is, hoeveel gerecycled materiaal erin zit en hoe gezond de accu op dit moment is. De regel komt uit Verordening (EU) 2023/1542, de EU-batterijverordening, en is een van de ingrijpendere stukken EV-wetgeving waar de meeste eigenaren nooit van hebben gehoord.

Waar de regel precies over gaat

De paspoortplicht geldt voor EV-accu's, accu's voor lichte vervoermiddelen (e-bikes, steps) en industriële accu's boven 2 kWh die op de EU-markt worden gebracht of in gebruik worden genomen. Elke accu krijgt een unieke identificatiecode, een QR-code en CE-markering. De plicht ligt bij wie de accu op de markt brengt — in de praktijk de fabrikant.

Het paspoort moet bevatten
Chemische samenstelling en herkomst van de grondstoffen
Opgegeven CO2-voetafdruk
Verwachte levensduur en prestaties
Aandeel gerecycled materiaal
Instructies voor gebruik en recycling
Traceerbaarheidsgegevens en een unieke identificatiecode

Niet iedereen ziet dezelfde data

De verordening zet drie niveaus van toegang op, geen enkele openbare datadump. Sommige velden zijn openbaar voor iedereen die de code scant. Andere zijn voorbehouden aan autoriteiten. Een derde niveau is bestemd voor partijen met een gerechtvaardigd belang — onafhankelijke reparateurs, recyclers en secondlifepartijen — die de details krijgen die ze nodig hebben om aan het pakket te werken in plaats van het te vervangen.

Artikel 14 heeft de scherpste praktische kant. Het verplicht fabrikanten om onafhankelijke partijen via de boorddiagnosepoort toegang te geven tot data uit het batterijmanagementsysteem — gezondheidstoestand, verwachte levensduur en resterende capaciteit. Vandaag bepaalt de autofabrikant grotendeels zelf of hij die data vrijgeeft of achterhoudt, en daarom is onafhankelijke accukeuring tot nu toe een nichebedrijf van omwegen en workarounds geweest.

Waarom dit de Europese markt voor tweedehands EV's verandert

De grootste onbekende bij de aankoop van een tweedehands elektrische auto is de staat van de accu, en het antwoord bestaat nu uit een mix van schattingen, testapparatuur van derden en vertrouwen. Vanaf februari 2027 is er één vastgelegde, gestandaardiseerde plek om te kijken.

Dat heeft gevolgen verderop in de keten. De restwaarden van tweedehands EV's waren mede zo volatiel omdat het risico niet te meten is — een koper trekt af wat hij niet kan controleren. Het vertrouwen van dealers in tweedehands EV's herstelt zich, zoals TeslAnt schreef in het verhaal over het dealersentiment op het hoogste punt in vier jaar, en een controleerbaar cijfer voor de gezondheidstoestand haalt een van de laatste structurele redenen voor een generieke korting weg. Het maakt reparatie ook een realistischer optie dan vervanging, omdat een reparateur kan zien welke modules het opgeven.

Europa is niet de enige die deze kant op beweegt. China bouwt zijn eigen standaard voor accugezondheid, beschreven in de GB/T-regels voor accugezondheid, en komt vanuit een andere regelgevingstraditie op dezelfde bestemming uit.

Wat je er nu aan kunt doen

Niets, als je nieuw koopt — auto's die na februari 2027 worden geleverd, hebben het gewoon. Koop je vóór die datum tweedehands, dan is het paspoort nog geen vangnet en is een onafhankelijke accukeuring haar prijs nog steeds waard. En heb je een auto die je in 2027 of later wilt verkopen, besef dan dat de markt er binnenkort veel beter in wordt om een goed behandeld accupakket van een slecht behandeld te onderscheiden.