Twee onafhankelijke teardowns van versie 4.60.0 van Tesla's mobiele app leverden hetzelfde op: strings voor functies die Tesla niet heeft aangekondigd. Niets ervan is live, niets heeft een datum, en Tesla heeft er niets over gezegd. Wat volgt is code, geen release.
Passkey-logins
De duidelijkste vondst is ondersteuning voor passkeys — cryptografische, aan het apparaat gebonden authenticatie via Face ID, Touch ID of een hardwaresleutel, in plaats van een e-mailadres en een wachtwoord.
Voor een auto-app weegt dat zwaarder dan voor de meeste apps. Een Tesla-account is niet zomaar een login; het is een sleutel, een locatiegeschiedenis en een betaalmethode. Wachtwoorden zijn de zwakke schakel in die keten, en passkeys halen precies datgene weg wat via phishing kan worden buitgemaakt, hergebruikt of gelekt bij een datalek van iemand anders. Tesla ondersteunt al tweefactorauthenticatie, maar 2FA komt nog altijd bovenop een wachtwoord. Een passkey vervangt het.
Europese leveringspapieren
De vondst die hier het meest direct raakt aan kopers, is de minst spectaculaire. De code wijst op herziene leveringsdocumenten voor Europese markten — btw-documentatie, landspecifieke leasecontracten en gelokaliseerde nalevingsformulieren.
Wie in Europa een auto heeft opgehaald, begrijpt waarom dat in de release notes van een app staat en niet in een voetnoot. Het overdrachtspapierwerk verschilt per land, en juist in de kloof tussen Tesla's grotendeels digitale proces en ruim twintig nationale registratie- en btw-stelsels lopen leverdata uit. Dit is leidingwerk, en het is het leidingwerk dat misgaat.
Lease-inleveringen
Een derde groep strings gaat over de afhandeling aan het einde van een leasecontract: kwijtschelding van loyaliteitskosten en financiële afrekeningen bij het aflopen van een lease. De simpelste lezing is dat Tesla het inleveren van een leaseauto en het starten van een volgende iets wil maken wat je in de app doet, met een prikkel om te blijven.
Cybertruck Powershare, opnieuw
De decompile van Drive Tesla vond ook strings die een verbonden Cybertruck beschrijven die stand-by staat totdat de Powershare Gateway een stroomstoring detecteert, waarna het voertuig en een Powerwall samen de stroomvoorziening van het huis afstemmen.
Die functie heeft nu drie doelen gemist — 2025, medio 2026 en de deadline van zomer 2026 die verstrijkt zonder nieuwe datum. Code die in een uitgerolde build opduikt, is meestal een teken dat een release nadert, en het is terecht om te zeggen dat het signaal echt is. Het is net zo terecht om te zeggen dat eigenaren dit specifieke signaal al eerder hebben gelezen.
De Cybertruck wordt niet in Europa verkocht en niets hiervan verandert daar iets aan. Het technische vraagstuk eronder — twee netvormende apparaten die onderling uitmaken wie de leiding neemt tijdens een storing — is hetzelfde vraagstuk dat elk vehicle-to-home-product in Europa moet oplossen. Hoe Tesla het aanpakt, is dus ook de moeite waard om te volgen vanuit een markt die de pick-up niet kan kopen.
Hoeveel gewicht je hieraan moet geven
Heel weinig, als het om timing gaat. Gedecompileerde strings vertellen je wat ver genoeg is gebouwd om een label nodig te hebben; ze vertellen je niet wat er wordt uitgerold, in welke vorm, of wanneer. Functies hebben maandenlang sluimerend in builds van de Tesla-app gezeten en sommige zijn nooit verschenen. Een tweede publicatie, Basenor, inventariseerde vier verborgen functies in dezelfde 4.60.0-build en benoemde de Powershare-strings niet specifiek — een nuttige herinnering dat een decompile een interpretatie is, geen changelog.
Wat je redelijkerwijs kunt concluderen, is beperkter: er wordt gewerkt aan passkey-authenticatie en herziene Europese leveringsdocumenten, en iemand bij Tesla vond het tweede de moeite waard om specifiek voor dit continent te bouwen.