Shell Recharge heeft de hardware vervangen op 150 snellaadpunten op meer dan 40 Duitse locaties, werk dat volgens het bedrijf eind augustus 2026 was afgerond. Nog eens minstens 50 punten krijgen voor het einde van het jaar nieuwe hardware, waarmee het programma voor 2026 op minimaal 200 uitkomt.

De formulering is het interessantste deel. "De volgende fase van de elektromobiliteit wordt niet alleen bepaald door het aantal laadpunten, maar door hun betrouwbaarheid in het dagelijks gebruik", zei Florian Glattes van Shell Mobility Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland.

Dat is de juiste diagnose. Het is ook een diagnose zonder bewijs.

Wat Shell niet zei

Wel bekendgemaakt Niet bekendgemaakt
150 gemoderniseerde punten laadvermogen van de nieuwe hardware, in kW
40+ locaties welke systemen zijn vervangen
≥50 extra voor het einde van het jaar stekkertypes, ondersteuning voor Plug and Charge
~2.400 punten in Duitsland wijzigingen aan betaalterminals
"hogere technische stabiliteit" uptime voor of na, in welke vorm dan ook

Voor een programma dat expliciet met betrouwbaarheid wordt onderbouwd, is het ontbreken van ook maar één beschikbaarheidscijfer het echte verhaal. Er is geen uitgangswaarde voor het storingspercentage, geen cijfer na de upgrade en geen definitie van de "hogere technische stabiliteit" die de nieuwe apparatuur zou bieden. Een bestuurder kan uit deze aankondiging niet opmaken of een Shell-locatie die hem of haar in juni in de steek liet nu wél werkt.

De schaal telt ook mee: 150 punten is ongeveer 6% van Shells circa 2.400 Duitse laadpunten. Zelfs bij 200 in december draait het overgrote deel van het netwerk nog op dezelfde hardware als vorig jaar.

Waarom een Tesla-rijder in Duitsland er toch iets aan heeft

Superchargers zijn niet het hele plaatje voor een Europese Tesla, en dat is ook steeds minder de bedoeling. Tesla's laden op het hele continent via CCS, netwerken van derden dekken routes en bestemmingen die de Supercharger-kaart niet dekt, en de prijzen ertussen zijn inmiddels echt concurrerend.

Betrouwbaarheid is waar laden bij derden het nog steeds aflegt tegen Tesla, en dat is een hardware- en softwareprobleem, geen dekkingsprobleem — mislukte handshakes, dode betaalterminals, sessies die op 4 kW blijven steken. Dat Shell fysieke units op 40 locaties vervangt, is precies het soort onspectaculaire werk dat daar wél iets aan doet, en daarom verdient het aandacht, ook zonder cijfers erbij.

Het valt bovendien samen met een netwerk dat begint te verliezen op de maatstaf die het vroeger in handen had. Tesla's Supercharger-netwerk zakte naar de vierde plaats in het J.D. Power-onderzoek van 2026, verslagen op kosten, en de Europese laadmarkt blijft consolideren — zoals de opsplitsing van het Scandinavische snelweg-samenwerkingsverband in drieën op 1 september liet zien. Aanbieders die concurreren op de vraag of een lader het doet, in plaats van op hoeveel ze er hebben neergezet, zijn de gezondere versie van die concurrentie.

De toets is simpel en Shell heeft die onmogelijk gemaakt: publiceer volgend jaar de uptimecijfers en laat bestuurders de belofte controleren.