Italië opende het boekingsplatform voor de Ecobonus 2026 voor bedrijfsvoertuigen op 29 juli 2026 om twaalf uur 's middags. Begin van de middag was er niets meer over. Het deel dat uitsluitend was bestemd voor elektrische en waterstofbestelwagens was in ruwweg 20 minuten volledig vastgelegd; de hele tranche was na zo'n 50 minuten vergeven.
Wat er te halen was
De regeling komt uit het DPCM van 10 juni 2026, dat 180 miljoen euro reserveert voor voertuigen in de klassen N1 en N2 die worden gekocht tussen de inwerkingtreding van het decreet en 31 maart 2030. Veertig procent van de jaarlijkse toewijzing is bestemd voor elektrische en waterstofvoertuigen.
De tranche van dit jaar bedroeg 40 miljoen euro en was als volgt verdeeld:
| Pot | Bedrag | Wie aanspraak kon maken | Tijd tot uitputting |
|---|---|---|---|
| Gereserveerd voor elektrisch en waterstof | €16m | Alleen BEV en FCEV | ~20 minuten |
| Open pot | €24m | Elke brandstofsoort | — |
| Totaal | €40m | — | ~50 minuten |
De subsidies lopen van 2.000 tot 20.000 euro, afhankelijk van de massa van het voertuig, de brandstofsoort en of een oud voertuig wordt gesloopt. Het maximum van 20.000 euro geldt voor elektrische en waterstofbestelwagens die worden aangeschaft in combinatie met de sloop van een oud voertuig.
De voorwaarden zijn streng. Aanvragers moeten kleine of middelgrote ondernemingen zijn die goederen vervoeren voor eigen rekening of voor derden, en die een fabrieksnieuw voertuig van klasse N1 (tot 3,5 ton) of N2 (tot 7,2 ton) met Italiaans kenteken kopen of leasen. Elektrische voertuigen komen in aanmerking zonder dat er iets wordt gesloopt, en de subsidie stijgt als een voertuig van dezelfde klasse tot en met Euro 4 wordt gesloopt. Voor bestelwagens op brandstof en hybrides is sloop verplicht.
De discussie over de andere 24 miljoen euro
Het interessante geschil is niet dat het geld op raakte – bij click-dayregelingen gebeurt dat standaard – maar waar die resterende 24 miljoen euro voor bedoeld was. Omdat die pot openstond voor elke brandstofsoort, deden ook aanvragers van elektrische voertuigen mee, en naar verluidt pakten zij daar een groot deel van.
Motus-E, de Italiaanse vereniging voor elektrische mobiliteit, stelt dat de verdeling nooit bedoeld was om de elektrische vraag af te toppen: het quotum van 40% was volgens de vereniging geen plafond maar in feite een minimumgarantie. Of de 24 miljoen euro in de regelgeving formeel voor elektrische voertuigen was bestemd, is nu het punt van discussie, en dat bepaalt hoe de eindcijfers worden gerapporteerd.
Het platform, dat wordt beheerd door Invitalia, wees aanvragen direct af zodra het budget op was, dus dealers merkten het in real time.
Wat dit zegt over de Europese vraag naar bestelwagens
Een subsidie die binnen een uur is uitgeput, bewijst niet dat een programma goed op maat is. Het bewijst dat er een wachtrij staat. Italiaanse vervoerders wachtten al sinds juni op dit decreet, en dat de elektrische pot tweeënhalf keer sneller leegliep dan de open pot vertelt je waar de opgekropte vraag zit.
Dat is ook buiten Italië relevant. Lichte bedrijfsvoertuigen zijn het segment waar de Europese elektrificatie het hardnekkigst achterblijft bij personenauto's, ook al nam het aantal registraties van elektrische vrachtwagens en bussen in de hele EU toe in de eerste helft van 2026. Het Italiaanse resultaat suggereert dat de rem op elektrische bestelwagens de prijs is en niet de belangstelling: een pot van 16 miljoen euro vond zijn kopers in 20 minuten.
Een retrofitbonus, voor het ombouwen van bestaande voertuigen in plaats van het vervangen ervan, blijft open. Voor alle anderen is de volgende datum die telt de tranche van 2027.