GM gaat de goedkope batterijchemie die LG zojuist heeft opgelost op grote schaal produceren. Het heeft een fabriek en een datum.

Drie weken geleden publiceerde LG Energy Solution een oplossing voor de degradatie die lithium-mangaanrijke kathodes uit productie heeft gehouden, zonder er een energiewaarde of tijdlijn aan te verbinden. Zijn joint venture met General Motors heeft nu beide geleverd.

Wat er is aangekondigd

Ultium Cells — de joint venture van GM en LG Energy Solution — zei op 29 september 2026 dat zijn fabriek in Spring Hill in Tennessee prismatische LMR-cellen zal produceren. Naar eigen zeggen wordt die daarmee de eerste faciliteit ter wereld die ze op grote schaal maakt. De ombouwwerkzaamheden beginnen later in 2026 en zijn in 2028 voltooid. De locatie voegt ongeveer 500 banen toe, waarmee het personeelsbestand op circa 1.700 komt.

Kurt Kelty, GM's vicepresident voor batterijen en duurzaamheid, zei dat de toevoeging van LMR "ons in staat stelt de huidige betaalbaardere chemieën voorbij te streven en lagere kosten met betere prestaties te leveren".

Ter vergelijking: GM's huidige Chevrolet Silverado EV met hoog nikkelgehalte heeft een opgegeven bereik tot 478 mijl (769 km) en begint bij $55.895.

Waarom dit nieuws is en het artikel van LG dat niet was

LG's resultaat uit september was een oplossing voor duurzaamheid: door het laadvenster te beperken van 4.6 V tot 4.3 V verbeterde het zuurstofherstel en behielden cellen van 40 Ah na 883 cycli 92,2% van hun capaciteit. We schreven destijds dat twee zaken ontbraken — een cijfer voor energiedichtheid en een commercialiseringsdatum — en dat het zonder die gegevens thuishoorde in de onderzoekskolom.

Een benoemde fabriek, een ombouwschema en een voertuiglancering in 2028 halen het uit die kolom. Het cijfer van 33% is nog altijd relatief, afgezet tegen LFP in plaats van als absolute Wh/kg, en een persclaim van een joint venture is geen onafhankelijke meting. Maar het is een getal gekoppeld aan een fabriek, en dat is een ander type uitspraak dan een getal gekoppeld aan een artikel.

De Tesla-invalshoek

LMR is niet gericht op de top of de onderkant van het aanbod. Het richt zich op het midden: meer energie dan LFP, aanzienlijk goedkoper dan nikkel-kobalt en zonder de toeleveringsketen voor kobalt. Dat midden is precies waar Tesla's Europese aanbod uiteenvalt — LFP in de goedkopere auto's, hoog nikkelgehalte in de modellen met groter bereik, en niets daartussenin.

LG Energy Solution is ook een van Tesla's celleveranciers en produceert de 2170-cellen die worden gebruikt voor de productie van Model 3 en Model Y. Een chemie die LG in volume kan produceren, zou plausibel in een Tesla terecht kunnen komen. Dat is de eerlijke grens van die bewering: niets hier zegt dat Tesla voor LMR heeft gekozen, en Tesla heeft geen commentaar gegeven.

Wat niet naar Europa komt

De auto's niet. Grote elektrische pick-ups en SUVs die mikken op 640 km zijn een Noord-Amerikaanse productcategorie; GM verkoopt er geen in Europa, en zijn overstap in 2027 naar native NACS is eveneens een beslissing voor de Amerikaanse markt.

Wat wel overkomt, is de kostenbodem. Als prismatische LMR werkelijk een derde meer energie levert dan LFP voor LFP-geld, herdefinieert dat wat een betaalbaar pakket met groot bereik kost voor iedereen die er een bouwt — inclusief wie Tesla's volgende Europese batterij specificeert. De datum waarop we dat te weten komen is 2028, en niets aan een auto die vandaag te koop is verandert daardoor.