Kabeldiefstal heeft Franse laadnetbeheerders €9 miljoen gekost. Er is één spraakmakende veroordeling geweest.

Charge France, de brancheorganisatie van de Franse laadnetbeheerders, meldt dat 21 van zijn leden in de eerste zeven maanden van 2026 427 aangiftes deden van gestolen laadkabels, met een cumulatieve schade van bijna €9 miljoen. Dat is het eerste landelijke cijfer dat Frankrijk heeft voor een misdrijf dat tot nu toe alleen anekdotisch werd beschreven.

De werkwijze varieert niet. Kabels worden aan de basis doorgeknipt, gestript, en het koper wordt als schroot verkocht. Koper wordt verhandeld rond €9.000 per ton, en dat is wat een opportunistisch ergernisje in een routineklus heeft veranderd — maar op het niveau van de individuele diefstal blijft de rekensom absurd. Een doorgeknipte kabel levert de dief een paar tientjes op. Het repareren van het laadpunt kost de beheerder duizenden euro's.

Hoe de schade er lokaal uitziet

Engie Vianeo is een van de beheerders die als getroffen wordt genoemd. In de Var, waar eborn en Territoire d'Énergie Var bijna 250 laadpunten uitrollen in Toulon, Fréjus, Hyères, La Seyne-sur-Mer en de golf van Saint-Tropez, komen de diefstallen tegelijk met de uitrol binnen.

Aanhoudingen zijn niet het knelpunt

Op kabeldiefstal staat in Frankrijk twee jaar gevangenisstraf en een boete van €30.000. Het aantal aanhoudingen loopt door 2026 heen op. De veroordelingen houden geen gelijke tred: de zaak die doorgaans als richtinggevend wordt aangehaald kwam in juni 2026 voor de rechtbank van Évry-Courcouronnes, waar twee verdachten respectievelijk twaalf maanden onvoorwaardelijke celstraf met enkelband en twaalf maanden voorwaardelijk kregen. De meeste aanhoudingen wachten nog op een vonnis.

Wie er daadwerkelijk betaalt

Hoofdzakelijk niet de verzekeraar. Beheerders dragen de kosten grotendeels zelf, omdat de eigen risico's hoog zijn en vandalisme vaak is uitgesloten in de contracten tussen beheerders en de locatie-eigenaren die de hardware huisvesten. De tweede kostenpost is groter en minder zichtbaar: een laadpunt dat buiten dienst staat verdient niets, en de omzet die verloren gaat terwijl het op een onderdeel wacht, wordt bij niemand teruggehaald. Wat overblijft, werkt zich door in de prijs per kWh.

Waarom dit uitmaakt voor een Tesla-rijder in Europa

In geen van de berichtgeving wordt Tesla genoemd, en er zijn in deze telling geen verliezen bij Superchargers gemeld. Superchargers hebben vaste kabels en staan meestal op bewaakte commerciële locaties, wat een lastiger doelwit is dan een CCS-paal langs de weg.

Dat is niet veel troost op een lange rit. Tesla's eigen netwerk dekt niet elke Franse route, en Tesla-rijders gebruiken net als iedereen locaties van Ionity, Fastned, TotalEnergies en Engie Vianeo — terwijl Superchargers inmiddels openstaan voor andere merken, dus het verkeer loopt beide kanten op. Een vernielde locatie is geen verslechterde locatie; het is een gat in de kaart tot de kabel is vervangen, en de beheerder is niet verplicht een rijder daar vooraf over te informeren.

Het gaat om hetzelfde misdrijf dat wij in augustus over Nederland beschreven toen het zich daar verspreidde, waar de Nederlandse politie het niet als aparte categorie registreert en een landelijk cijfer ontbreekt. Frankrijk heeft nu het cijfer dat Nederland mist, en het is groter dan de Nederlandse anekdotes deden vermoeden. In België legden dieven in Ieper in één nacht acht snelladers stil.

Het praktische advies is niet veranderd: controleer de actuele status van een laadstation voordat je erop vertrouwt, en plan een alternatief binnen bereik.