Bison Transport, een van de grootste transportbedrijven van Canada, is begonnen met het rijden van een Tesla Semi met eigen chauffeurs in de regio Chicago. De vervoerder uit Winnipeg bevestigde de proef vorige week.

Het bedrijf heeft niet gezegd om hoeveel trucks het gaat. Er zijn geen gegevens over routes of belastingcycli gepubliceerd en er is geen order toegezegd. Wat het bedrijf wél zegt, is dat de eerste reacties van chauffeurs positief zijn en dat het doel van de exercitie is om uit te zoeken waar een elektrische Class 8-truck past in de eigen bedrijfsvoering.

Chicago wordt het proefterrein

Bison is daar niet de eerste vervoerder. In juli begon Paper Transport uit Wisconsin met de evaluatie van de Semi Long Range in speciaal ingerichte operaties rond Chicago. Twee vloten die binnen twee maanden dezelfde truck in dezelfde regio testen, is een patroon en geen toeval: Chicago is de plek waar Tesla de laadinfrastructuur en ondersteuning heeft geconcentreerd die een pilotvloot nodig heeft om in beweging te blijven.

Dat is het deel dat de aandacht verdient. Een Semi-pilot is eigenlijk geen test van de truck — de specificatie is al jaren openbaar. Het is een test of de infrastructuur eromheen een echte belastingcyclus overleeft, met beladen trailers, winterse omstandigheden en een schema dat niet meegeeft.

Wat Europa hieruit moet meenemen, twee weken voor Hannover

Tesla publiceert de specificatie en de details over de marktintroductie van de Europese Semi op de IAA Transportation in Hannover, die van 15 tot en met 20 september loopt. De Europese truck is niet dezelfde als de Amerikaanse: een andere limiet voor het totaalgewicht en MCS-laden in plaats van Tesla's eigen connector.

Europese vervoerders die de truck beoordelen, zullen precies vragen wat Bison zich afvraagt, en dan in een lastigere versie van die vraag. De order van Einride voor 500 trucks, de grootste die ooit voor de Semi is geplaatst, bevatte geen enkele Europese eenheid. Het laadnetwerk waarop een pilot in Chicago kan leunen, bestaat hier niet in een vorm die de Europese Semi zou kunnen gebruiken, en de uitrol van MCS langs de corridors waar een langeafstandsvloot daadwerkelijk rijdt, is nog jaren van voltooiing verwijderd.

De zinvolle lezing van de Chicago-proef van een Canadese vervoerder is dus die van een generale repetitie. Tesla verzamelt bewijs bij operators in een markt waar het het laden zelf in handen heeft, kort voordat het Europese vloten vraagt zich vast te leggen in een markt waar dat niet zo is.

Wat wél als resultaat zou tellen

Niet de uitspraken van chauffeurs. Die zijn het makkelijkste onderdeel van elke pilot om te produceren, en bij elke vervoerder zijn ze positief.

De cijfers die Bison niet heeft vrijgegeven, zijn de cijfers die ergens over beslissen: het energieverbruik per kilometer afgezet tegen een dieselreferentie op hetzelfde traject, hoeveel van de werkdag de truck aan de laadpaal staat in plaats van geld te verdienen, wat er met de actieradius gebeurt bij een volle trailer in een winter rond de Great Lakes, en of de pilot uitmondt in een bestelling. Ook de proef van Paper Transport heeft die cijfers na twee maanden nog niet openbaar gemaakt.

Zolang geen enkele vervoerder ze publiceert, toont de aankondiging van een pilot vooral aan dat Tesla trucks bij vloten kan plaatsen. Het toont nog niet aan dat vloten ze rendabel kunnen inzetten — en die tweede vraag is er een die Europese operators zelf zullen moeten beantwoorden, met slechtere laadinfrastructuur en vanuit stilstand.