Het Italiaanse ministerie van Cultuur steekt 14 miljoen euro in laadinfrastructuur voor elektrische auto's bij culturele locaties — musea, bibliotheken en monumenten — in zeven regio's in het zuiden van het land, met snelladen dat uitdrukkelijk bedoeld is voor de touringcars die de bezoekers erheen brengen.

Het geld komt uit het ministeriële Piano della Cultura en richt zich op plekken met één handige eigenschap voor laden: ze trekken veel bezoekers, en die bezoekers blijven lang genoeg om een auto een serieuze hoeveelheid energie te laten opnemen.

Het draait om de touringcar

Wat de regeling verder brengt dan gewoon laden op de bestemming, is de voorziening voor zware voertuigen. De subsidie dekt infrastructuur van het type CCS (Combined Charging System) of MCS (Megawatt Charging System) voor snelladen tijdens stops, uitdrukkelijk om pendelbusjes en touringcars van stroom te voorzien.

Touringcars die culturele locaties bedienen, zitten dicht bij een ideaal elektrisch gebruikspatroon: ze rijden voorspelbare routes van een paar honderd kilometer, ze keren terug naar dezelfde punten en ze staan uren geparkeerd terwijl de passagiers een locatie bezoeken. Wat ontbrak, was een plek om aan het eind van de rit de stekker in te steken.

Zwakke netten krijgen V2G en zon

Culturele locaties in het zuiden liggen vaak op plekken waar de netaansluiting mager is — de Valle dei Templi is precies het soort locatie waar het programma aan denkt. In plaats van dat als een uitsluitingsgrond te behandelen, financiert de regeling slimme laadstations met vehicle-to-grid-technologie, met geïntegreerde zonnepanelen en opslagsystemen.

Dat is een opvallende keuze. Het betekent dat een locatie die op haar netaansluiting alleen geen snellader kan dragen, er toch een kan krijgen, gebufferd door lokale opwekking en batterijen, waarbij de voertuigen zelf stroom kunnen terugleveren. Netcapaciteit is bij de Europese uitrol van laadinfrastructuur veel vaker de beperkende factor dan geld, en dit is een programma dat daar omheen ontwerpt in plaats van te wachten op verzwaring.

De subsidiabele kosten gaan verder dan de hardware: de aanschaf van laders, bouwkundige werkzaamheden, de aansluiting op het elektriciteitsnet en maatregelen om de installaties visueel in te passen op plekken waar het uiterlijk geen bijzaak is.

Wie er naast de toeristen profiteren

Het ministerie rekent nadrukkelijk ook bewoners en het personeel van de locaties mee, niet alleen bezoekers. Een laadpunt bij een museum in een zuidelijk stadje is publieke infrastructuur op een plek die daar misschien heel weinig van heeft, en het blijft er staan als de touringcars weer vertrekken.

Dat is belangrijk voor de geografie. Investeringen in laadinfrastructuur zijn in Italië geconcentreerd waar de dichtheid aan elektrische auto's al hoog is, en dat is het noorden. Een programma richten op zeven zuidelijke regio's die deels juist zijn gekozen vanwege hun lage bestaande dekking, draait de gebruikelijke logica om — het zet laders neer waar de auto's nog niet zijn, in de veronderstelling dat de bezoekers erin komen aanrijden.

Data

Aanvragers hebben tot 31 oktober 2026 om hun inschrijving voor te bereiden; de regeling sluit op 23 december 2026.

Voor Europese rijders die een reis naar Zuid-Italië plannen, ligt de relevante horizon nog verder weg: dit zijn laders die pas na sluiting van de regeling in gebruik worden genomen, niet dit seizoen. Het signaal is voorlopig vooral richtinggevend — de Italiaanse laadkaart heeft onder Rome een echt gat, en dit is publiek geld dat daar recht op afgaat.